Zarabianie na serwerze Minecraft zgodnie z zasadami Mojangu

Mojang pozwala pobierać opłaty za dostęp, sprzedawać kosmetyki, sprzedawać dodatki, które nie dają przewagi konkurencyjnej, sprzedawać walutę w grze, która nigdy nie opuszcza twojego serwera, pokazywać reklamy w grze i przyjmować datki, o ile całość jest odpowiednia dla graczy w każdym wieku, a ceny są publiczne, zanim ktokolwiek dołączy. Nie wolno sprzedawać peleryn, sprzedawać przewagi nad innymi graczami, pozwalać, żeby waluta zamieniała się z powrotem w prawdziwe pieniądze, ani uzależniać dostępu i dodatków od rzeczy kupionych poza grą.

To nasza interpretacja prostymi słowami Wytycznych dotyczących używania Minecraft i umowy licencyjnej użytkownika Minecraft w wersji opublikowanej 18 października 2026. Mojang mówi, że nie może doradzać, czy konkretny projekt spełnia wytyczne, i my też nie możemy. To nie jest porada prawna. Mojang może zmienić te teksty w każdej chwili, więc sprawdź datę u góry tej strony.

Zasady prostymi słowami

EULA mówi, że nie wolno używać niczego, co stworzył Mojang, w celach komercyjnych ani próbować na tym zarabiać, chyba że Mojang się na to zgodzi. Wytyczne dotyczące używania są właśnie tą zgodą. EULA opisuje je słowami „dodatkowe uprawnienia, których udzielamy społeczności” i mówi, że Mojang może je wycofać „w dowolnym momencie bez powiadomienia”. Zasady dla serwerów znajdują się w sekcji „Serwery i hosting”. Wiele starszych poradników powołuje się zamiast tego na osobną stronę z wytycznymi komercyjnymi. Jej dawny adres na account.mojang.com prowadzi teraz po prostu na stronę główną minecraft.net.

Dwa fragmenty kształtują wszystko inne. Przez „serwer” Mojang rozumie „pojedynczy adres połączenia lub numer IP”, więc sieć dwudziestu trybów gry pod jednym adresem jest według tych zasad jednym serwerem. A dostęp do serwera „może być przyznawany tylko tym użytkownikom, którzy mają autentyczną, płatną wersję Minecrafta” i „nie może być ograniczony ani kontrolowany, bezpośrednio ani pośrednio, przez gracza będącego właścicielem lub mającego dostęp do treści, produktów lub usług poza grą”. Zasada płatnej kopii ma znaczenie, jeśli prowadzisz serwer w trybie offline (zobacz czym jest serwer non-premium). Zasada o rzeczach spoza gry wyklucza bramki NFT i sięga dalej, niż myśli większość właścicieli.

Wytyczne wymieniają potem sposoby, na jakie serwer może zarabiać:

1. Pobieranie opłat za dostęp, jeśli cena jest taka sama dla wszystkich, każdy, kto płaci, ma dostęp do wszystkich włączonych przez ciebie modów (z wyjątkiem narzędzi administracyjnych), a ty jesteś właścicielem serwera lub go kontrolujesz przez cały czas, gdy pobierasz opłaty.
2. Datki, o ile darczyńca nie dostaje niczego, z czego może korzystać tylko on. Nagrody dla całego serwera po osiągnięciu celu zbiórki są dozwolone.
3. Uprawnienia wpływające na rozgrywkę, „pod warunkiem że nie niszczą wrażeń innych graczy ani nie zapewniają przewagi konkurencyjnej w grze”.
4. Kosmetyki, „z wyjątkiem peleryny lub czegokolwiek, co próbuje wizualnie pełnić rolę peleryny gracza Minecraft”.
5. Reklamy wyświetlane w grze i reklamy wideo, które nie szkodzą rozgrywce ani nikomu nie dają przewagi i są zgodne z sekcją „Promocje konstrukcyjne w grze Minecraft”, czyli z zasadami Mojangu dla marek (więcej niżej).
6. Waluty w grze, które nie mają rzeczywistej wartości, nie mogą być wypłacone, przeniesione na inny serwer ani przeliczone na prawdziwe pieniądze, nie wyglądają na oficjalne i nie przypominają minecoinów.

Cokolwiek sprzedajesz, do wszystkiego stosują się te warunki:

• Wszystko na serwerze, każde uprawnienie i każda reklama musi być odpowiednie dla graczy w każdym wieku. Hazard jest wymieniony jako przykład tego, co nie jest.
• Odpowiadasz za prywatność danych swoich graczy i jasno to mówisz.
• Nie ukrywasz ani nie zmieniasz ekranów samego Minecrafta, takich jak EULA, ostrzeżenia i komunikaty o błędach.
• Każdy, kto płaci prawdziwymi pieniędzmi, dostaje historię płatności i zakupów online.
• Gracze widzą całą twoją zawartość i ceny, zanim dołączą, zarejestrują się lub zalogują.
• Żadnego malware, żadnego spyware, niczego nielegalnego.
• Wymagasz od influencerów, którzy promują twój serwer, ujawniania relacji z tobą i przestrzegania wytycznych amerykańskiej Federalnej Komisji Handlu.

Do tego dochodzą podstawowe wytyczne dotyczące jakiegokolwiek użycia nazwy Minecraft. Nie wyglądaj na oficjalnego. Powiedz, że to ty, a nie Mojang, ponosisz odpowiedzialność, oraz z kim i jak kontaktować się w sprawie zakupów, przy czym „łącza do czatu i forum nie są akceptowalnymi metodami”. Umieść w widocznym miejscu na liście, stronie i w sklepie to zastrzeżenie (w brzmieniu oficjalnego polskiego tłumaczenia strony Mojangu): „TO NIE JEST OFICJALNY [PRODUKT/USŁUGA/WYDARZENIE/itp. MINECRAFT]. NIEZATWIERDZONE i NIEZWIĄZANE Z MOJANG ANI MICROSOFT”. I nie umieszczaj „Minecraft” w głównej części nazwy swojego serwera. Własny przykład dobrej nazwy Mojangu to „Kotoba Miners: serwer Minecraft dla budowli z Redstone”.

Sekcja o serwerach kończy się zdaniem, które warto przypiąć nad edytorem sklepu: „Krótko mówiąc, nie rób graczom nic złego, a wszystko będzie w porządku.”

Co możesz sprzedawać

Test, który rozstrzyga większość przypadków, pochodzi wprost z zasady o uprawnieniach: czy gracz, który nie zapłacił, przegrałby przez to walkę, wyścig, wymianę albo miejsce w rankingu? Jeśli nie, prawdopodobnie możesz to sprzedawać.

Boosty dla całego serwera to jedyny wiersz, którego wytyczne nie nazywają wprost. Wynikają z tej samej myśli co zasada o celach datków: jeden gracz płaci, a nagrodę dostają wszyscy.

Czego nie możesz sprzedawać

• Peleryn, ani niczego, co ma je przypominać.
• Siły. Ekwipunku, zestawów, zaklętych narzędzi, wzmocnień statystyk, dodatkowych spawnerów, większych zespołów albo limitów claimów w trybach rywalizacyjnych. Na serwerach prison i serwerach z ekonomią, gdzie cała gra kręci się wokół pieniędzy, płatny mnożnik sprzedaży albo lepszy kilof to dokładnie to. Pętlę ekonomii, która tak to ustawia, wyjaśnia artykuł jak działają serwery prison.
• Siły bocznym wejściem. Jeśli klejnoty kupione za prawdziwe pieniądze mogą w sklepie w grze kupić diamentowy miecz, sprzedajesz ten miecz. Nasza interpretacja jest taka, że zasada o uprawnieniach dotyczy tego, co może kupić waluta.
• Wartości w prawdziwym świecie. Waluty ani przedmiotów, które można wypłacić, sprzedać za prawdziwe pieniądze między graczami albo przenieść na inny serwer.
• Różnych cen za dostęp. Koszt wejścia musi być taki sam dla wszystkich.
• Niczego, co zależy od zewnętrznego produktu. NFT i play-to-earn są wykluczone z nazwy w sekcji o modach. Płatne role z innych platform podlegają tej samej zasadzie dostępu (więcej niżej).
• Niczego nieodpowiedniego dla dzieci, w tym hazardu.

Szare strefy

Skrzynki i klucze

Wytyczne nie wspominają o skrzynkach ani lootboxach. Mimo to stosują się do nich dwie zasady. To, co wypada z płatnej skrzynki, musi przejść test przewagi konkurencyjnej. A wszystko musi być odpowiednie dla każdego wieku, przy czym hazard jest wymieniony jako nieodpowiedni. Płacenie prawdziwymi pieniędzmi za losową nagrodę wygląda dla wielu graczy i rodziców jak hazard, a niektóre organy regulacyjne się z tym zgadzają: w 2018 roku belgijska Komisja Gier uznała, że płatne lootboxy w Overwatch, FIFA 18 i Counter-Strike: Global Offensive łamały jej prawo hazardowe. Skrzynki w Overwatch zawierały tylko kosmetyki.

Nasza interpretacja: jeśli w ogóle sprzedajesz klucze, zawartość niech będzie kosmetyczna, a szanse opublikowane. Kosmetyczna zawartość odpowiada na zasadę przewagi konkurencyjnej, ale nie na pytanie o hazard, jak pokazuje przypadek Overwatch. A gracze zauważają brak szans: jedna trzygwiazdkowa recenzja z naszej listy skarży się, że serwer „ma skrzynki, w których nie wiadomo, jakie jest prawdopodobieństwo, więc to rng” (w naszym tłumaczeniu z angielskiego). Sprzedawanie kosmetyków bezpośrednio omija oba pytania.

Skipy kolejki i zarezerwowane sloty

Pobieranie opłat za dostęp jest dozwolone, jeśli cena jest taka sama dla wszystkich. Kolejka priorytetowa albo zarezerwowany slot sprzedaje lepsze miejsce w kolejce do wejścia, co zbliża się do pobierania od niektórych graczy więcej za dostęp. Jeśli twój serwer bywa pełny, nie sprzedawalibyśmy skipów kolejki. Jeśli nigdy się nie zapełnia, taki dodatek i tak niewiele jest wart.

Komendy ułatwiające życie

/craft, /enderchest, /repair, /fly w survivalu, dodatkowe domy i keep inventory wpływają na rozgrywkę. Na spokojnym serwerze creative albo towny często są nieszkodliwe. Na serwerze PvP, lifesteal albo factions otwarcie enderchestu w trakcie walki albo ucieczka lotem z rajdu to przewaga konkurencyjna. Oceniaj je według trybu, a nie według przyzwyczajenia.

Dodatki dla boosterów Discorda, subskrybentów Twitcha i połączonych kont

Zasada dostępu mówi, że dostęp nie może być kontrolowany przez to, że gracz ma produkty lub usługi spoza gry. Sekcja o modach dodaje, że plugin nie może sprawdzać, czy gracz ma treści, produkty lub usługi spoza gry, „które mają wpływ na funkcje i właściwości w grze”. Ranga dla boosterów Discorda, whitelista dla subskrybentów Twitcha albo patronów Patreona i nagroda w grze za połączenie konta Discord sprawdzają coś spoza gry. Płatnych byśmy unikali. Darmowe, takie jak nagroda za połączenie, to szara strefa. Takie podziękowania trzymaj po stronie Discorda, z rolami i kolorami tam (jak to ustawić, opisuje poradnik aktywny Discord dla serwera Minecraft).

Rangi donatorów

Jeśli datek wiąże się z rangą, to jest zakup, a ranga musi spełniać wszystkie zasady dotyczące sprzedaży. Prawdziwy datek nie daje darczyńcy niczego osobistego. Sklep nazywaj sklepem, a słowo „datek” zostaw dla prawdziwych datków.

Datki i sponsoring

Datki działają najlepiej, gdy cel jest publiczny, a nagroda wspólna: pasek postępu na stronie i event dla wszystkich, gdy się zapełni. Jedna pięciogwiazdkowa recenzja na naszej liście chwali serwer za to, że gdy ktoś wpłaca datek, każdy, kto napisze na czacie „gg”, dostaje pięć klejnotów.

Sponsoring jest bardziej restrykcyjny, niż większość właścicieli się spodziewa. Reklamy w grze są dozwolone, ale sekcja o promocjach konstrukcyjnych mówi, że firmy nie mogą używać rozgrywki Minecraft do promowania produktów, usług ani marek niezwiązanych z Minecraftem bez pisemnej zgody Mojangu lub Microsoftu. Billboard napoju gazowanego na spawnie odpada bez takiej zgody. Firma hostingowa prowadząca serwery Minecraft jest dużo bliżej Minecrafta, ale wytyczne tego przypadku nie rozstrzygają. Każdy sponsor lub wzmianka musi być odpowiednia dla dzieci.

Twórcy też się liczą. Jeśli płacisz youtuberowi albo dajesz komuś „rangę media” w zamian za filmy, wytyczne mówią, że musisz wymagać od niego ujawnienia tej relacji. Gracze proszą o takie rangi otwarcie: jedna recenzja na naszej liście to po prostu gracz proszący o rangę media i wskazujący na promocję, którą już zrobił dla innego serwera.

Co gracze mówią o pay to win

Na 18 października 2026 w 25 widocznych recenzjach na serverlist.net pojawiają się słowa „pay to win”, „pay2win” albo „p2w”. To za mało na procent, ale brzmią podobnie. 21 z 25 daje cztery lub pięć gwiazdek, więc większość pochodzi od graczy, którzy lubią serwer, a mimo to o tym wspominają. Kilka własnymi słowami graczy (w naszym tłumaczeniu z angielskiego):

• „bardzo dobre smp, ale trochę pay2win, co jest złe” (cztery gwiazdki)
• „trochę p2w, ale reszta jest świetna, gram w lifesteal” (pięć gwiazdek)
• „Trochę za bardzo pay to win, głupie, ale poza tym fajnie” (trzy gwiazdki)
• „Naprawdę polecam, jeśli kochasz gens i chcesz serwer bez p2w!” (pięć gwiazdek)

Pięć z tych 25 chwali serwer za to, że w ogóle nie jest pay to win. Inne recenzje mówią to samo bez tych słów. Jednogwiazdkowa mówi „wszystko, co dobre, jest za paywallem”. Czterogwiazdkowa skarży się, że „potrzebujesz płatnych rang, żeby mieć w zespole więcej niż 1 osobę”. Dwie recenzje jednego serwera proszą o usunięcie elytr ze sklepu, bo „powinny być rzadkim przedmiotem”.

Gracze nie mają nic przeciwko temu, że utrzymanie serwera kosztuje. Przeszkadza im, gdy wygrywa się za pieniądze, i mówią o tym nawet w recenzjach na pięć gwiazdek.

Strona sklepu, która utrzymuje zaufanie

1. Ceny przed dołączeniem. Podlinkuj sklep ze swojej strony i wpisu. Na serverlist.net możesz dodać do wpisu link do sklepu, więc ceny są o jedno kliknięcie od strony serwera.
2. Zastrzeżenie w brzmieniu z góry, blisko początku, tam gdzie widzą je kupujący. Wytyczne chcą, żeby było wyraźne.
3. Twoje imię i adres e-mail do pytań o zakupy. Sam kanał ticketów na Discordzie nie wystarcza według wytycznych.
4. Historia zakupów, którą kupujący mogą sprawdzić online, a nie tylko potwierdzenie e-mailem.
5. Dokładne opisy dodatków, także tego, czego ranga nie robi. „Tylko kosmetyka” to atut.
6. Szanse, jeśli w ogóle sprzedajesz klucze.
7. Zasady zwrotów i chargebacków prostymi słowami.
8. Bez sztucznej pilności. Żadnych liczników czasu ani „zostały tylko 3” przy rzeczach, które nie są limitowane.
9. Notka dla rodziców. Wielu kupujących to dzieci z kartą rodzica. Napisz, że zakupy wymagają zgody rodzica, i wskaż rodzicom kontrolę zakupów na ich urządzeniach. Nasz poradnik dla rodziców opisuje, na co zwracają uwagę.

Uczciwy sklep to też narzędzie wzrostu. Gracze polecają serwery, którym ufają, a „nie p2w” to pochwała, którą piszą bez proszenia. Jak to zamienia się w nowych graczy, opisuje poradnik jak zdobyć pierwszych 100 graczy.

Sprzedaż pluginów (dla deweloperów)

Tu pisane zasady są najbardziej surowe. Według EULA do Modów należy dodawanie „modyfikacji, narzędzi lub wtyczek”, a Mody stworzone od podstaw należą do twórcy, który „może z nimi robić wszystko, co chce, o ile ich nie sprzedaje za pieniądze / nie próbuje zarabiać na nich pieniędzy i o ile nie będzie rozpowszechniać Zmodowanych wersji gry”.

Wytyczne dodają, że możesz tworzyć, używać lub rozpowszechniać mod, jeśli rozpowszechniasz tylko mod, a nie zmodowaną wersję Minecrafta, mod nie tworzy funkcji play-to-earn i nie sprawdza, czy gracz ma treści spoza gry wpływające na funkcje w grze. O sprzedaży nie wspominają wcale.

Płatne sklepy z pluginami to duży biznes działający od wielu lat i nie znamy przypadku, żeby Mojang występował przeciwko sprzedaży pluginów. To nie to samo co pozwolenie. Jeśli sprzedaż pluginów to twój dochód, wiedz, że pisane warunki czytają się przeciwko tobie. Prowizje, umowy wsparcia i datki to częste alternatywy, ale nie powiemy ci, gdzie Mojang stawia granicę między sprzedażą moda a płatnością za twój czas.

Co jest wyraźnie wykluczone: rozpowszechnianie zmodyfikowanego pliku jar serwera, czyli według słów EULA „Zmodowanej wersji”. Paper pokazuje typowy wzorzec. Jego pobranie zawiera binarną łatkę, a nie serwer Mojangu: przy pierwszym starcie pobiera oficjalny plik jar od Mojangu i buduje Papera na twojej maszynie. Paper wybrał taki projekt z własnych powodów licencyjnych, ale efekt jest taki, że kod Mojangu nigdy nie jest rozdawany. Jeśli forkujesz oprogramowanie serwera, skopiuj ten wzorzec zamiast wysyłać gotowy plik jar.

Jak egzekwuje się zasady

Sekcja o serwerach zastrzega też Mojangowi „prawo do decydowania, czy sposób zarabiania na serwerze jest zgodny z naszą marką”. Jest jedno narzędzie egzekwowania, które widać z zewnątrz: Mojang publikuje listę zablokowanych adresów serwerów, z którymi klienty Java Edition odmawiają połączenia. 18 października 2026 zawierała ponad 4300 wpisów, opublikowanych jako hashe, bez podanych powodów. Sprawdziliśmy tego dnia adres każdego wpisu na serverlist.net z tą listą i żadnego na niej nie było.